Mijn missie

Ik ben begonnen als leerkracht in het basisonderwijs en later in het speciaal onderwijs. Lesgeven en kennis overdragen zit in mijn bloed. Maar ook ondernemen zit in mijn bloed. Na 15 jaar heb ik de protocollen van het onderwijs achter mij gelaten en ben ik voor mijzelf begonnen. Kinderen één op één helpen die ergens in het onderwijs stagneerden en extra hulp nodig hadden. Eerst met onderwijs gerelateerde ondersteuning maar daarna ook met reflexintegratie behandelingen. Ook ouders wilden een behandeling ontvangen en zo ben ik erin gerold om ook volwassenen te helpen met reflexintegratie.

Per opleiding, training en per sessie met kinderen en hun ouders kwam ik er steeds meer achter dat je een kind of volwassene nog zo goed kan helpen, maar als het in de basis ergens niet lekker is gegaan, valt het ergens in de toekomst toch regelmatig weer terug in het oude gedrag, of gaat het weer even minder goed. Wat is die basis? Waar is het gedrag begonnen?

Bij het navragen over de zwangerschap en geboorte kwam er veel informatie naar voren. Deze kinderen hadden vrijwel allemaal een heftige geboorte meegemaakt, of de moeder had veel stress ervaren tijdens de zwangerschap, of in de eerste dagen, weken of maanden na de geboorte was het kind gescheiden geweest van de ouders door een opname bijvoorbeeld. Heel intense gebeurtenissen waar maar al te veel overheen wordt gestapt “Oh, maar dat heb ik ook meegemaakt en ik ben er ook gekomen”, of “Gelukkig had ik een gezond kind in mijn handen en ik moest de bevalling maar snel vergeten”.

Dit is de EERSTE kennismaking met het leven. Wat voor een intern besluit neemt een kind door wat hij meekrijgt van de wereld waarin hij start? Dit besluit neemt hij onbewust zijn hele leven mee. Dit zijn gedragingen en patronen die niet als een definitieve karaktereigenschap bij het kind of volwassene horen, maar gekomen zijn door een intense gebeurtenis. Die soms ook traumatisch kan zijn geweest. Behandelingen om het lichaam uit de (langdurige) stress-stand te halen bleken de juiste insteek te zijn.

Het lichaam kon weer ‘ademen’,  het brein weer functioneren zoals het hoorde. Niet meer in de overlevingsstand, maar in de leef-modus. Ik vond het heel fijn dat ik met de reflexintegratie behandelingen gericht aan de slag kon. Toch wilde ik meer, ik wilde bij de basis van betekenis kunnen zijn. De basis van de zwangerschap en geboorte.

” It is easier to build strong children than to repair broken men” – Frederick Douglass

Nadat ik zelf mijn 4e kindje had gebaard op een heel bewuste, serene wijze en het verschil in start zelf kon zien aan mijn eigen kinderen, besefte ik dat ik hier echt iets kon betekenen voor kinderen die hun levensreis nog gaan beginnen. Door te werken met ouders die een kindje verwachten, hen bewust te laten worden van wat baby’s prenataal al meekrijgen, hoe ze zich kunnen voorbereiden op een bevalling waarin ontspanning een belangrijke rol krijgt, en het belang van de hechting tussen ouder en het geboren kind, kan ik echt van betekenis zijn vanaf het begin.

Al is het maar de start van één kindje, één leven, wat op een positieve manier beïnvloedt wordt door wat de ouders hebben geleerd door de cursussen of lezingen die ik geef, ben ik een gelukkig mens. Het effect van een steen die in de vijver voor een rimpeling zorgt, zie ik voor mij als ik denk aan het effect van een positieve start. Het heeft invloed op het verdere leven van het kind.  

“To change the world, we must first change the way the babies are born” –  Michel Odent

Daarnaast kan ik kinderen en volwassenen die de geboorte al achter de rug hebben, immers ze zijn hier op aarde gekomen, helpen door hun geboorte in kaart te brengen. Welk verhaal zit achter hun geboorte, wat hebben zij prenataal meegekregen? Welke gedragspatronen kunnen hierdoor inzichtelijk worden en losgelaten worden? Welke kwaliteiten hebben ze zich eigen gemaakt door hun start en zijn ze geworden zoals ze nu zijn? Elk geboorteverhaal is uniek, elk persoon is uniek. Dit unieke verhaal is helend als je het eenmaal kan zien. De verbanden, de oorzaken en de gevolgen. En brengt levenslange inzichten.

Moeders die een traumatische bevalling hebben ervaren kunnen hier heel lang last van hebben. Soms in de mate van een Post Traumatisch Stress Syndroom, soms in de mate dat ze overweldigende emoties voelen elke keer als ze over de bevalling vertellen, of buikpijn bij de gedachte hoe het gegaan is. Het doorhoren van het geboorteverhaal, het anders labelen en daardoor anders voelen helpt met het verwerken. Zo kan ik de moeders en daardoor ook de baby’s (denk aan de rimpeling in de vijver van de steen) blijvend helpen.

De ouders, de baby’s, het innerlijke kind, ze worden allemaal aangesproken bij Wij en Jij Geboorte. De Wij van ouder(s) en kind samen, en de Jij van het kind. In de vorm van de baby maar ook in de vorm van het innerlijk kind. Een totaalplaatje. Omdat samen in de samen-leving een essentieel onderdeel is. Een geheeld kind kan een samenleving helen.

“Heal the world, make it a better place. For you and for me and the entire human race” – Michael Jackson